حنا به فارسى حنا و در كتب طب سنتى و به عربى « حنأ » و « الهنا » و « رقون » و « رقان » گويند و گل آن را « فاغيه » مىنامند . به فرانسوى Henne و به انگليسى True alkanna و Henna و Camphire ناميده مىشود . گياهى است از خانوادهء Lythraceae ، نام علمى گونهء بدون خار آن Lawsonia inermis L . و مترادف آن Lawsonia alba Lam . و گونهء خاردار آن Lawsonia spinosa L . مىباشد . مشخصات حنا درختچه‌اى است به بلندى 6 - 5 متر كه شاخه‌هاى آن متقابل ، استوانه‌اى و اغلب پوشيده از تارهاى خارمانند است . برگهاى آن كامل ، بيضى ، نوك‌تيز ، متقابل به طول 3 - 2 سانتىمتر . گلهاى آن سفيدرنگ معطر و گروهى . اين درختچه گرمسيرى در مراكش ، مصر ، تونس ، الجزيره و در آسيا در هند ، ايران و اغلب مناطق ديگر آسيا مىرويد و كاشته مىشود . در ايران در كرمان و بلوچستان بومى شده و كاشته مىشود . درختچهء حنا بايد آبيارى شود و از طريق قلمه و ريشه‌جوش و كاشت در اوايل بهار تكثير مىشود . تكثير آن از طريق كاشت بذر آن نيز انجام مىشود . برداشت برگهاى آن كه محصول مستعمل آن است ، معمولا در هر سال 3 - 2 مرتبه در طول مدت از اواسط تابستان تا اواسط پاييز انجام مىگيرد . برگهاى حنا خشك شده و به صورت گرد در آمده به بازار عرضه مىشود .